कुरखेड्यात ‘मृत्यूच्या ताडी’चा उघडपणे व्यवसाय: प्रशासन झोपेत!
कुरखेडा, १० एप्रिल: कुरखेडा शहरात एक भयंकर सत्य समोर आलं आहे, जे ऐकून तुमच्या अंगावर काटा येईल! ताडीच्या नावाखाली येथे “मृत्यूचा प्याला” विकला जात आहे. स्वस्त अल्कोहोल, मिथेनॉल आणि जीवघेण्या रसायनांचं असं घातक मिश्रण, जे प्रत्येक घोटासह लोकांना थडग्याच्या जवळ नेत आहे. ही विषारी ताडी शहरात कोणत्याही भीती शिवाय किंवा अडथळ्या शिवाय विकली जात आहे, आणि लोक ती पिऊन आपल्या आयुष्याशी खेळत आहेत. पण सर्वात मोठा प्रश्न हा आहे की, पोलिस प्रशासन या सनसनीखेज गुन्ह्याकडे पाहूनही का गप्प आहेत? त्यांचं मौन या मृत्यूच्या खेळाला खतपाणी घालत आहे का?
स्थानिकांचं म्हणणं आहे की ही ताडी पारंपरिक ताडीपासून कोसो दूर आहे. ताडाच्या झाडापासून मिळणारं नैसर्गिक पेय, जे कधीकाळी आदिवासी संस्कृतीचा अभिमान होतं, आता रसायनांचं विषारी मिश्रण बनलं आहे. या बनावट ताडीचं सेवन केल्यानंतर लोकांना डोकेदुखी, उलटी, थकवा आणि बेशुद्धीच्या तक्रारी येत आहेत. कुरखेड्यात लोक या “हळूहळू मारणाऱ्या विषा”मुळे त्रस्त आहेत. काहींचं म्हणणं आहे की त्यांच्या डोळ्यांची दृष्टी कमकुवत होत आहे, तर काहींनी याला “मृत्यूचं औषध” असं नाव दिलं आहे. एका वृद्ध व्यक्तीनं रडत सांगितलं, “आमची मुलं हे पीत आहेत, आणि आम्ही काहीच करू शकत नाही. ही ताडी नाही, आमच्यासाठी शाप बनली आहे.”
वैद्यकीय तज्ज्ञांनी याच्या गांभीर्यावर प्रकाश टाकला. एका स्थानिक डॉक्टरनं सांगितलं, “जर यात मिथेनॉल किंवा औद्योगिक अल्कोहोल मिसळलं जात असेल, तर ते यकृत, मूत्रपिंड आणि मेंदूला उद्ध्वस्त करू शकतं. यामुळे अंधत्व, पक्षाघात किंवा मृत्यूही होऊ शकतो.” गेल्या काही महिन्यांत कुरखेडा आणि आजूबाजूच्या परिसरात रहस्यमयी आजार आणि मृत्यूंची संख्या वाढली आहे, जी या विषारी धंद्याची भयावहता दर्शवते.
ही विषारी ताडी अनधिकृत ठिकाणी बनवली आणि विकली जात आहे. स्थानिकांचं म्हणणं आहे की काही लोक स्वस्तात नफा कमावण्यासाठी या घृणास्पद धंद्यात गुंतले आहेत. परवाना नाही, नियम नाही. फक्त रसायनांचा खेळ आणि लोकांच्या जीवाशी खेळणं. एका संतप्त नागरिकानं म्हटलं, “हे सगळं आमच्या डोळ्या समोर घडतंय. दुकानं, झोपड्या आणि गल्ल्यांमध्ये हे विष विकलं जातंय, आणि कोणीही थांबवणार नाही.”
या सगळ्या खेळात सर्वात धक्कादायक बाब म्हणजे पोलिस आणि उत्पादन शुल्क विभागाचं मौन. महाराष्ट्रात ताडीच्या विक्रीसाठी कठोर नियम आणि परवान्याची गरज आहे, पण कुरखेड्यात हे सगळं कायद्याला बोट दाखवत चाललं आहे. स्थानिकांनी सांगितलं की त्यांनी अनेकदा पोलिस ठाण्यात तक्रारी केल्या, अधिकाऱ्यांकडे विनंती केली, पण दरवेळी त्यांना फक्त आश्वासनं मिळाली. एका महिलेनं म्हटलं, “आम्ही पुरावेही दिले, पण पोलिस म्हणाले. आम्हाला वरून ऑर्डर हवी.’ लोक मरत असताना ही वरून ऑर्डर कोण देणार?”
काहींचा असा विश्वास आहे की या धंद्यात मोठे हात सामील आहेत, जे प्रशासनाला गप्प ठेवतात. एका तरुणानं संतापात म्हटलं, “जर असं नसेल, तर मग कारवाई का होत नाही? आमच्या जीवाची किंमत काहीच नाही का?”
आता कुरखेड्यातील लोक गप्प बसणार नाहीत. संताप रस्त्यावर फुटण्यास तयार आहे. तरुणांनी घोषणा केली आहे, ” जर प्रशासनानं एका आठवड्यात कारवाई केली नाही, तर आम्ही स्वतः ही ठिकाणं उद्ध्वस्त करू.” सामाजिक कार्यकर्त्यांनीही या लढ्यात साथ देण्याचं वचन दिलं आहे. एका कार्यकर्त्यानं म्हटलं, “ही फक्त कुरखेड्याची समस्या नाही. संपूर्ण ग्रामीण भारतात बनावट दारूचा हा जाळं पसरत आहे. जर आता थांबवलं नाही, तर उद्या खूप उशीर होईल.”
कुरखेड्याची ही कहाणी भीतीदायक आहे आणि विचार करायला भाग पाडते. स्वस्त नफ्यासाठी माणसांच्या जीवाशी खेळलं जात आहे. प्रश्न हा आहे—प्रशासन आता तरी झोपेत राहणार का? या “मृत्यूच्या व्यापाऱ्यांना” शिक्षा होणार का, की हा विषारी खेळ असाच चालत राहणार? प्रत्येक जाणारा दिवस लोकांचे जीव घेत आहे, आणि जनता आता उत्तर मागत आहे. तुमचा आवाज या सनसनीला थांबवू शकेल का, की हे मौन आणखी गडद होत जाईल?
About The Author
